|
Ciepło z nadzieją na widnokręgu
Jesienne liście na żółty piach
Zakodowane sceny obrzędu
Rozdrapywane przez resztę lat
Leszczyna z furtką tworzyły parę
Niekiedy sroka dawała znak
Gdy nawet w rękach miałem gitarę
Na każdym kroku czułem jej brak
Czas bezpowrotnie gnał pory roku
Radość i smutek – codzienny kram
Miłość, dojrzałość, rozmowy w toku
I coraz więcej zrobionych plam
Nie zrozumie, kto nie widzi siebie
W tym zwierciadle, co krzywizny ma
Rzeczywistość przy tobie, dla ciebie
Niech zostanie moją prozą dnia
Wiersz Grupy Poetyckiej
 
|
|
|
|
![[ Zobacz wiersz na tle obrazka ]](grafika/Image.gif){kind=small}
![[ Głosuj ]](grafika/glosuj.gif)
![[ Wyślij wiersz e-mailem ]](grafika/wyslij.gif)
![[ Wyślij wiersz na komórkę jako SMS]](grafika/wyslij_sms.gif)
